Fragmenten uit een leven

Een persoonlijk verhaal dat begint in een kleine boerderij in Zevenhuizen in 1947, waar Dirks eerste herinneringen zich vormden: een moeder die haar haren kamde bij het raam, een buurmeisje dat kauwgombellen blies, een bedstede waarin het geluid van een voorbijrijdende motor binnendrong. Herinneringen die decennia later onverwacht bij hem terugkwamen in een hotelkamer op Samos.

Opgroeien aan de Diepswal

In 1950 verhuisde het gezin naar een huis aan het kanaal, in een landschap dat nog leek op de schoolplaten van Ot en Sien. Een wereld van kalkovens, grasdrogerijen, pramen met melkbussen, en een bus waarbij de conducteur je fiets op het dak vastzette. Dirks vader, een Fries die Fries, Gronings, Nederlands én Jiddisch sprak, was zijn held… iemand die een jong paard zonder zadel kon berijden. De Pinkstermarkt, zeilbootjes van klompen langs de slootkant, voetballen op de Oude Carolieweg: een idyllische wereld waarin de eenvoud een eigen schoonheid had.

Ontdekkingstochten en vooruitgang

De jaren zestig brachten Johnny Hallyday-schoenen, Beatles-kapsels en de eerste stereo-jukeboxen. Een generatie die met velen was dankzij de geboortegolf, en die zich langzaam losmaakte van de kloon-versie van hun ouders. Dirks vader stapte over van de Mosquito-bromfiets naar de stilte van een kolenkachel-gestookte woonkamer, terwijl buiten de 4-taktbrommers verschenen.

Een vak, een vrouw, een huis

Een toevallig gesprek in een statig herenhuis aan de Werfstraat leidde tot Dirks loopbaan als tekenaar en ontwerper van installaties. Van Den Haag terug naar het noorden, via landart-kunstwerken in Emmerschans en oude auto's met schuiframen. Drie huizen, elk met hun eigen verhaal… het derde met zoveel zuidgericht glas dat de winterzon het werk van de verwarming overnam. Tussen opdrachten door ontstond een onverwachte tweede loopbaan: schilderen, beginnen met het idee “dat kan ik misschien wel,” en het daarna vijftig jaar vol blijven houden.

Dyslexie, ontdekt in het achteruitzien

Pas laat werd Dirk duidelijk waarom versjes leren op de lagere school onmogelijk was geweest, en waarom tijdens bouwvergaderingen oplossingen zonder woorden konden ontstaan. Denken in beelden en films in plaats van taal… een nadeel dat een voordeel werd, al moest de taalachterstand ooit met een schriftelijke cursus worden ingehaald.

Verwonderingen

De bouwstenen van planeten zoals de James Webb-telescoop ze laat zien, het kwalletje Turritopsis dat het eeuwige leven heeft, de gulden snede in een zonnebloem en het Parthenon, de dolmen van Menga met zijn steen van 150 ton. Gerestaureerde Quad-versterkers uit 1967 die weer klinken als nieuw. Stambomen die teruggaan tot Dirck Pieters rond 1590, en de ontdekking dat de naam Bruining pas in 1811 werd aangenomen.

Een ander leven

Sinds 2005 een leven alleen, met meer tijd voor schilderen, voor de jaarlijkse PAN Amsterdam met Marjan, en voor het verwonderen over een wereld waarin elektrische fietsen geluidloos voorbijkomen, tenues bedoeld voor sportscholen op straat worden gedragen, en ontmoetingen in restaurants onderbroken worden door telefoonberichten. Een wereld die snel verandert en die het bekijken waard blijft.